Αργήσαμε να δημοσιοποιήσουμε αυτό το κείμενο γιατί θέλαμε να αφήσουμε ένα χρονικό περιθώριο στη συνέλευση του Φεστιβάλ Σεξουαλικότητας να αναστοχαστεί πάνω στα τι και πώς της συναυλίας που οι ίδιες/ίδιοι διοργάνωσαν, ελπίζοντας πως θα υπάρξει από πλευράς τους κάποιος δημόσιος αυτοκριτικός λόγος. Αυτή η δημόσια τοποθέτηση δυστυχώς δεν υπήρξε. Αν και το κείμενο που ακολουθεί μιλάει για συγκεκριμένα άτομα που τραγούδησαν σε ένα συγκεκριμένο φεστιβάλ, τοποθετείται κριτικά απέναντι σε όσους/ες γενικότερα εκφράζουν ή στηρίζουν παρόμοια σκεπτικά και περιεχόμενα μέσα σε πολιτικούς χώρους, ακόμη και έμμεσα, ακόμη και με σχόλια «μα είναι φίλοι μου, μα τους ξέρω, μα είναι καλά παιδιά, μα δεν εννοούν αυτό που λένε, μα μα μα».

Το τριήμερο 7-9 Μαρτίου διοργανώθηκε στο ΑΠΘ το δεύτερο φεστιβάλ σεξουαλικότητας, με προβολές ταινιών και συζητήσεις γύρω από ζητήματα όπως ο σεξισμός, η ομοφοβία και η τρανσοφοβία. Στο κεντρικό λάιβ του φεστιβάλ, που έγινε στο στέκι στο βιολογικό οι μόνοι που είχαν καλεστεί ήταν «το βδέλυγμα και ο onesecbeforethend», που παρουσίαζαν το cd 8ο φετίχ. Η συναυλία τους αυτή λοιπόν δεν ήταν ένα τυχαίο λαϊβάκι που διοργανώνεται μες στο χαμό στα Πανεπιστήμια. Ήταν η μόνη συναυλία στα πλαίσια ενός φεστιβάλ που δείχνει να θέλει να αρθρώσει πολιτικό λόγο σχετικά με ζητήματα σεξουαλικότητας. Επιπλέον, το ότι έγινε σ’ ένα στέκι με συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά νομίζουμε αποτυπώνει την προσπάθεια του Φεστιβάλ να ενταχθεί στην κουλτούρα του «ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος», να αποτελέσεις μέρος μιας συλλογικής προσπάθειας να δημιουργήσουμε δικές μας δομές, δικά μας νοήματα, δικές μας σχέσεις…

Ως ομάδα είχαμε καλεστεί (εμείς καθώς και όλες σχεδόν οι ομάδες της πόλης που ασχολούνται με το έμφυλο και το lgbtqi ζητημα) από του διοργανωτές για να στηρίξουμε και να περιφρουρήσουμε το εγχείρημα κι έτσι κάποιες από εμάς βρεθήκαμε και στο λάιβ.

Κάπου εκεί, μέσα σ’ ένα χώρο θεωρητικά απελευθερωμένο από το κράτος, το κεφάλαιο και την εξουσία, το μισογυνισμό, την ομοφοβία, το ρατσισμό και ό,τι άλλα μεγαλόστομα σκατά μπορεί να φανταστεί κανείς, ξεκίνησαν όλα… Read More